Serce dla Mamy

W tym wyjątkowym dniu wpadam z kolejną scrapową pracą, ale nie jest to ani kartka, ani album, ani pudełko. Z okazji Dnia Mamy przygotowałam tekturową zawieszkę - serce, z pięknym cytatem i paroma ozdóbkami. Czy muszę pisać, że i mnie, i obdarowanej Mamie najbardziej podobały się malinki? Wreszcie nadarzyła się okazja, by je wykorzystać i umieścić w jakiejś pracy, a do tych papierów, moim zdaniem, pasują idealnie :)

Z tyłu serduszka zrobiłam kieszonkę, do której zmieściła się karteczka z życzeniami. I tak zamiast kartki Mama dostała od nas serce :) A Wy pamiętaliście dzisiaj o Waszych Mamach?

Kartka urodzinowa na bogato

Po przerwie tak długiej, że aż wstyd sprawdzać, postanowiłam odkurzyć mojego bloga i bardziej się przykładać do częstszego pisania. Zwłaszcza, że dopiero co za nami Dzień Scrapbookingu, więc wytłumaczenia nie ma, trzeba działać :)

Zatem dziś na tapecie kartka w pudełku, którą zrobiłam z okazji urodzin. Fajna sprawa, bo miałam zupełnie wolną rękę w jej tworzeniu, ale tak to jest, jak się robi prace dla bliskiej rodziny: "Zrób cokolwiek, co Ci do głowy wpadnie, na pewno się spodoba". No to spuściłam srokę ze smyczy i powstała kartka, na której jest wszystko - koronki, koraliki, sznurek, tekturki oraz cała masa kwiatków i listków. Taki radosny misz-masz, idealny do artystycznego wyżycia się :) 

Poniżej zdjęcia kartki i pudełka, które musiało być dość pękate, by pomieścić całą zawartość.

Kartka została już wręczona, mogę więc zdradzić, że spodobała się wszystkim trzem babkom: i mnie, i cioci, i solenizantce, byłam więc potrójnie zadowolona ze swojej pracy :)

Maska karnawałowa w stylu steampunk

W tych dziwnych czasach, w których przyszło nam żyć, maska na twarz stała się podstawowym elementem wyposażenia każdego przechodnia, tak samo jak kurtka, czy buty. Choć sama od paru lat noszę w razie konieczności maskę antysmogową, nie sądziłam, że noszenie maseczek tak szybko stanie się powszechne. Zupełnie jakbyśmy żyli w świecie postapo...

Właśnie dlatego po dłuższej nieobecności na blogu wracam z nowym wpisem, którego główną bohaterką jest maska. Ale może na przekór rzeczywistości, albo może dla uczczenia tego, że obowiązkowy "maseczkowy czas" właśnie dobiega końca, prezentuję taką, w której można swobodnie oddychać, można ją ubrać na szaloną imprezę, a nawet można nią sobie poświecić w ciemności :)

Do stworzenia tego dziwadła przyczynił się zlotowy konkurs, a że miałam w głowie pomysł na taką konstrukcję już dawno, z zapałem zabrałam się do pracy. Steampunk ma w moim serduchu swoje stałe, pokaźne miejsce, w pracy musiały się zatem pojawić trybiki, zegary, koronki i cała masa różnego metalowego "śmiecia". Za punkt honoru postawiłam sobie również zainstalowanie czegoś świecącego :)

Materiałowo rzecz ujmując konstrukcja składa się z gotowego filcowego kapelusza, do którego przymocowana jest plastikowa maska na oczy. Maskę od wewnątrz obłożyłam filcem, by miękko przylegała do twarzy. Oblekłam ją również czarną koronką i dołożyłam różne wypukłe elementy, w tym jeden częściowo przysłaniający prawe oko. Wiem, że zabrzmi to dość dziwnie, ale puściłam wodze wyobraźni i wykorzystałam najróżniejsze rzeczy, m.in. koronkowy stanik, spodnie jeansowe, części wymontowane z budzika i zegarka na rękę oraz jutowy worek. Świetnie wpasowały się tu też różne metalowe ozdoby, parę tekturek i błyskotek. Czarne różyczki wycięłam i skręciłam ręcznie z papieru, w całość wkomponowałam też prawdziwe, mocno sfatygowane karty ze zdekompletowanej talii.

Świecące punkciki to małe żaróweczki LED. Element zasilający znajduje się z tyłu kapelusza i jest schowany pod luźno zwisającą koronką. Ponieważ bałam się, że mógłby odpaść, przyszyłam go muliną na stałe do kapelusza. Malutki włącznik pozwala na włączenie i wyłączenie światła :)

Ku mojej radości maska spodobała się jurorkom i zdecydowały się ją nagrodzić. Chciały nawet ją zatrzymać, ale byłam nieugięta. Chyba za bardzo zżyłam się z tym kawałkiem filcu, by go oddawać. Maska ma do dziś swoje honorowe miejsce na półce i pełni rolę dekoracji. W zasadzie wciąż mi się podoba :)

Kartki świąteczne

Jak zwykle po czasie, ale lepiej późno niż wcale - wrzucam zdjęcia moich kartek świątecznych, które rozjechały się po rodzinie i znajomych. Tak sobie pomyślałam, że w niektórych domach nadal stoją ubrane choinki, więc tak bardzo późno jeszcze nie jest ;)

Kartki zrobiłam tradycyjnie "płaskie", żeby można je było upchnąć w kopercie bez zbytniej szkody dla ozdób. W tym roku postawiłam na wycinane z arkuszy elementy. Fakt, trochę tego cięcia było i nie zawsze wychodzi mi ono perfekcyjnie, ale po podklejeniu pianką coś się na kartce jednak dzieje i nawet przyjemnie wygląda. Elementy pochodzą ze świątecznych arkuszy Mintay by Karola, pod spodem zbieranina różnych papierów, w tym głównie z Galerii Papieru, bo skoro pasują, to czemu nie? Złożyłam dwie wersje kolorystyczne, jedna bardziej stonowana różowo-miętowa...

i druga trochę żywsza - róż z zielenią i mocno czerwonymi elementami.

Troszkę więcej zbliżeń na detale (tak, jedna kartka ma napis po niemiecku). 

To nie koniec jeśli chodzi o moje świąteczne wytwory, ale niestety potrzebuję zdecydowanie więcej czasu, żeby je wszystkie umieścić na blogu... :D

Kartka świecąca i rozgrzewająca

Czasem się zastanawiam jak to jest, że zawsze gdy w kalendarzu przypada kilka dni wolnego i oczyma wyobraźni już widzę, jak wiele w tym czasie zrobię, nagle okazuje się, że z moich planów nici, a ja ląduję w łóżku z przeziębieniem... Taki przekór losu, tuż po świętach kompletnie się rozłożyłam, stąd też i na blogu cisza, choć plany miałam inne :) Na szczęście trochę już stanęłam na nogi, dlatego dziś pokażę dwie zaległe prace świąteczne, obydwie wykonane z kolekcji Stamperii "Pink Christmas".

Pierwsza kartka to taki mój podwójny debiut, tworzony w oszalałym amoku w późnych godzinach nocnych :) Po raz pierwszy robiłam kartkę świecącą, z wykorzystaniem diod LED, baterii i miedzianej taśmy, było to też moje pierwsze podejście do kartki typu twist pop up.

Jak widać na zdjęciu, po przyciśnięciu w odpowiednim miejscu, w oknach domków zapalają się "światła". Pierwotnie świecić się miały trzy okienka, ale oczywiście coś zepsułam i świecą się jedynie dwa, a w trzecim widać jedynie coś na kształt poświaty :P

Kartka wyszła mi dość gruba, bo gdzieś trzeba było upchnąć tę całą świecącą zawartość. Bazę zrobiłam z kartonu eko, który wydawał się fajnie pasować do vintagowych papierów.

Po rozwiązaniu wstążeczki kartka otwiera się do góry, a ze środka "wyjeżdża" taki złożony z czterech elementów pasek. Przyznam szczerze, że format twist&pop up podoba mi się bardzo, ale wycelować z dokładnym rozplanowaniem wymiarów wcale nie jest tak łatwo, jak mi się wydawało.

Wspomnę jeszcze nieskromnie, że kartka powstała duużo przed świętami i wygrała dla mnie główną nagrodę od sklepu Studio Hobbyland na krakowskim zlocie Art'n'Craft. Byłam zaskoczona, ale niezmiernie szczęśliwa :)

Druga kartka, która powstała z tej samej kolekcji jest już zdecydowanie mniej skomplikowana. Za to wreszcie mogłam na pierwszym planie umieścić jelonka, który skradł moje serducho od pierwszego wejrzenia.

Kartkę zrobiłam trochę postarzaną, z tuszowanymi i poszarpanymi brzegami. Ozdobiłam ją m.in. chrobotkiem i ręcznie robionymi poinsecjami z foamiranu, trochę popaćkałam białą farbą i obrokaciłam.

Środek kartki, poza miejscem na życzenia, skrywa też coś na rozgrzewkę - saszetkę z herbatką, idealną gdy za oknem mroźno i śnieżno (żartowałam, chodziło mi o wiatr i deszcz).

Powyższą kartkę zrobiłam dla Letike, w zamian za cudo jakim mnie obdarowała. Kartkę w pudełku, którą od niej dostałam znajdziecie na moim Instagramie.

W Nowym Roku życzę Wam dużo, dużo zdrowia. Wydaje mi się, że to jest najważniejsze, cała reszta jakoś się znajdzie :)

Kocie kalendarze na 2020 rok

W poprzednim poście pokazywałam kocią bombkę, a dziś prezentuję dalsze fundacyjne "fanty". Mowa o kalendarzach, które na tę specjalną okazję otrzymały kocią oprawę. Oto one:

Obydwa kalendarze oprawiłam w papier soft, a następnie lekko oscrapowałam. Większy kalendarz nosi na sobie piękną grafikę Stamperii z kolekcji "Mechanical Fantasy". Przyznam szczerze, że gdy tylko zobaczyłam ten papier, od razu wiedziałam do czego go wykorzystam. Moim zdaniem na okładkę kalendarza pasuje idealnie :) Steampunkowemu kotu dostało się jeszcze parę trybików i ćwieków oraz kawałeczek najprawdziwszego zegara - malutki czarny trybik pochodzi z rozbebeszonego przeze mnie budzika, ale że srebrny kolor średnio mi tu pasował, więc podmalowałam go lekko na czarno i przetarłam złotym woskiem.

Mniejszy kalendarz ozdobiłam bardziej skromnie. Wykorzystałam kotki Mintay by Karola z kolekcji "Berrylicious", ale za tło posłużyły papiery z innych kolekcji, bo oryginalna malinowo-granatowa stylistyka kompletnie do mnie nie przemówiła.

Przy tworzeniu kalendarzy mam zawsze jeden podstawowy problem - jak pożenić chęć naćkania różnych dodatków z funkcjonalnością przedmiotu? W końcu kalendarz to taka rzecz, którą często wrzuca się do torebki, setki razy kartkuje, przekłada z miejsca na miejsce... Dlatego zawsze z żalem rezygnuję z wypukłych ozdób i dodatki przyklejam na płasko, żeby była szansa, że to wszystko przetrwa przez całe 365 dni użytkowania :)

Przypominam, że kalendarze licytują się dla ogoniastych z "Kociej Łapki".
Linki do aukcji: tutaj steampunkowy kot, a tu słodki łaciatek :)

Pierwszy blejtram ze zdjęciem

Odkurzam bloga i publikuję coś nowego :)
Dziś na tapecie mój pierwszy blejtram - forma, koło której chodziłam już od pewnego czasu, ale bałam się zacząć, żeby nie zepsuć. W końcu jednak postanowiłam wziąć byka za rogi i spróbować. Okazja była nie byle jaka - blejtram miał być prezentem z okazji pierwszej rocznicy ślubu. Jak wyszło? Zobaczcie sami.

To, co najbardziej kręci mnie w pracach tego typu, to niesamowita swoboda jaką daje tak duża powierzchnia robocza i brak ograniczeń "przestrzennych". Tutaj nic nie będzie pakowane do koperty czy pudełeczka, więc może, a nawet powinno być nawarstwione, wypukłe i odstające. Z zacięciem podklejałam grubą tekturą kolejne warstwy papieru i naprawdę miałam frajdę upychając pod spód różne ścinki, koronki i ozdobniki. 

Od początku założyłam też taki lekko bałaganiarski, niesymetryczny układ kompozycji, dzięki czemu mogłam swobodnie wkomponować w pracę duże kwiaty i parę "nieoczywistych" dodatków, jak choćby drewniane klamerki. Poniżej zbliżenia na szczególiki.

Choć nadal jestem ciut niepewna swoich umiejętności w tej dziedzinie (zwłaszcza jeśli chodzi o tło!), zdecydowanie stwierdzam, że mi się spodobało i chcę jeszcze. Akurat niedawno skończyłam kolejną tego typu pracę, ale na swoją publikację będzie musiała jeszcze trochę poczekać. Ja natomiast już dziś wiem, że z pewnością powstaną nowe blejtramy, w tym także takie, które zrobię wyłącznie dla siebie. Mam kilka zdjęć, które darzę szczególnym sentymentem i zamierzam właśnie w tej formie wyeksponować je na moich pustych ścianach :)

Kartki dla dwulatków

Dzisiaj wpis z cyklu "nie pamiętam, kiedy to robiłam" lub inaczej mówiąc odgrzebane zaległości. A że dawno na blogu nie było chłopięcych prac, to dzisiaj będą - i to od razu dwie. Uwaga na oczy, kartki są mocno kolorowe!

Okazją do ich stworzenia były drugie urodziny malców. A że większość dwulatków pasjonuje się motoryzacją, więc na jednej z kartek mamy auto, a na drugiej traktor. Tradycyjnie postawiłam na duże, dobrze widoczne motywy i kontrastowe kolory. Tak prezentuje się kartka dla Julka:

Ten wykrojnik samochodu jest super wszechstronny - w stonowanej kolorystyce i z dodatkiem uwiązanych na sznurkach puszek jest idealnym elementem na kartkę ślubną, ale wystarczy wyciąć go z czerwonego papieru i dołożyć numer i już udaje wyścigówkę.

W stylistykę tej kartki świetnie wpasowały się paski z Galerii Papieru. Wreszcie wykorzystałam te zabawne, kolorowe autka. Na pudełku jest też imię ułożone z literek odciśniętych z papierowej masy. Fajny, lekki, ale bardzo przestrzenny element na kartkę.

I druga praca, dla Dawida. Znany już wcześniej motyw z drzewem oraz traktor, którego tworzenie zawsze zajmuje mi sporo czasu, głównie dlatego, że każdy element muszę wyciąć i skleić ręcznie. Ech, żeby ktoś wreszcie wymyślił duży, piękny wykrojnik z warstwowym traktorem - brałabym w ciemno!

Na pudełku ponownie traktor, na szczęście jest to gotowa tekturka, pokolorowana jedynie farbkami.

Mimo, iż kartki robione były ładny kawałek czasu temu, nadal mam do nich sentyment i fajnie wspominam ich tworzenie. Prace dla dzieci to jeden z niewielu momentów, kiedy mogę wyciągnąć wszystkie te wściekło kolorowe papiery, których tak rzadko używam i wreszcie zrobić z nich jakiś użytek :)